PpaoK66

สวัสดีขอรับ... มีข่าวจะแจ้งให้ทราบกันเล็กน้อย...แต่พองาม
こんにちは、みんなさ～ん。お知らせがありま～す。

"ตัดสินใจ" ได้แล้วขอรับ... ว่าจะเอายังไงต่อไปดีกะชีวิต ฮ่ะๆ (ร่อนอยู่เกือบเดือน)
僕は、自分の道を「き・め・ま・し・た」です。　（一ヶ月ぐらいかかるんや・・・。）

วันนี้ไปสมัครเรียนทำอาหารมาแล้ว... ที่ วิทยาลัยดุสิต (แถวซีคอน ไกลโคตร...)
今日、料理の学校で申し込みましたぁぁぁぁぁ。

ก็คงจะเลือกเดินบนทางอาหารล่ะขอรับ... อย่างที่ใจอยาก
ก็ไม่รู้จะเดินไปได้ไกลแค่ไหน　ก็ไม่รู้จะต้องเดินนานเท่าไหร่
料理の道は、「難しい」が分かっています。
しかし、がばりま～す。

แต่ก็ "เลือกที่จะเดินทางนี้" แล้วล่ะขอรับ
เพราะงั้น... ทำได้แค่
もしこの道に歩くならば、

"สู้" ขอรับ
「ファイト」だけで～す。

แต่ ผมจะไม่ "พยายามเหมือนอย่างคนญี่ปุ่น" (ขอกัด)
เพราะว่า "คนญี่ปุ่นนั้น พยายาม"เกิ๊น"ไป" ขอรับ
แต่ผมจะ "สู้อย่างคนไทย" นี่ล่ะขอรับ (ยังไงหว่า เหอๆ ?)
タイスタイルのファイトでやります！

ถึงอ.ฮิดะกะ
ผมได้เลือก "ทางเดินที่ผมอยากจะเดิน" แล้วขอรับ
ได้ลองเดินบนทางที่ผม "อยากลองและอยากเดิน" อย่างที่ตั้งเป้าไว้แล้วขอรับ
ผมรู้ว่ามันไม่ได้ "ง่ายดายเหมือนอย่างที่ได้ยินมาอยู่แล้ว แต่... ผมจะพยายามขอรับ"
จาก เปาคุง ลูกศิษย์คนแรกของอ.
日高先生へ
僕は、自分が歩きたい道を決めました。この道は、料理のです。
これからは、一生懸命頑張ります。
一番目の生徒の「パオくん」より

ถึงจิ๊กซอร์ของผม
"ช่วยเดินไปด้วยกันจนสุดทางเลยนะ"
僕のジグソーへ
[最後まで一緒に、いてね。」

ถึงเพื่อนๆทั้งหลาย
เปิดร้านแล้วมาช่วยกันชิม (และ อุดหนุน) ด้วยนะขอรับ
僕の友達へ
店を開いたら、お願いします。

ถึงพี่ๆที่แบงค์โตเกียว
"จะทำไปให้(ซื้อ)กิน อย่างแน่นอน!!!"
東京三菱銀行の先輩へ
作ってあげるんや！

ถึงผู้มีอุปการะคุณทั้งสอง
"ขอบคุณขอรับ"
僕の両親へ
「ありがとうございます。」

ขอบคุณจริงๆ
本当にアリガトウございます。